Urð og grjót upp í mót

Magnaðri hálendisferð lauk kl. 1:05 í gærnótt þegar rennt var inn í Kópavoginn græna. Já græna er sko rétta orðið eftir að hafa verið á flakki í sandauðn, jökulsporði og byljandi mórauðum jökufljótum í tvo sólarhringa. Þvílík nátturuparadís sem miðhálendið er, maður getur ekki líst því með orðum, einhverjir ótrúlegir töfrar og dulúð sem svífa yfir hverju strái (sem eru reyndar ekkert alltof mörg). Laugardagskvöldið varð samt ekki jafn eftirminnilegt og ég hafði vonast til m.v. þann bjór sem ég fór með. Við vorum nebblega svo óheppin að í skálanum í Öskju voru Tékkar og Þjóðverjar sem fara að sofa á undan bleyjubörnum og vakna svo á milli 4 og 6 á nóttunni og voru því ekkert sérstaklega spenntir að heyra okkur "íslensku villimennina" syngja ættjarðarlög yfir ölkrús og svo var svo mikill sandstormur utandyra að ekki var séns að halda partý þar. Heppnin var semsé ekki á okkar bandi þetta kvöld, kannski sem betur fer því það hefði ekkert verið neitt sérstaklega spennandi að vera grútþunnur í veltingnum og hristingnum á leiðinni niður í byggðir.
Hér fylgja nokkrar myndir frá upptökum Jökulsár á fjöllum, Sprengisandi og Öskju.

Ýmislegt í pípunum - Going to Norway

Já eins og kannski sumir vita sem þekkja mig þá hef ég þegið styrk til að fara í M.Sc. nám í Málmverkfræði í NTNU, norska tækniháskólanum í Þrándheimi. Þessi óvænta stefnubreyting á námsferli mínum kom skemmtilega á óvart og ég er að farast úr spenningi, jesús, þetta er bara eins og maður sé að upplifa það að fara í Menntó aftur, flytja burt frá öllum, kynnast nýju fólki, prufa eitthvað nýtt.
En öllum góðum hlutum fylgja einhverjir smá gallar, ef galla skal kalla, kannski er þetta bara gott tækifæri til að fá reynslu beint í æð... ég mun nefnilega flytja mig austur á land að loknu tveggja ára námi í Noregi og mun starfa sem sérfræðingur hjá Fjarðaáli í allavega tvö ár "beleave it or not":) Þannig að ef einhver á leið austur eftir tvö ár þá verður viðkomandi að hafa samband. Ég held samt að ég eigi eftir að halda flugfélaginu gangandi á meðan ég verð þarna, en maður skal aldrei segja aldrei, þetta verður kannski bara alger snilld

Er að fara upp á fjöll um helgina, Sprengisandur, Askja og Herðubreiðarlindir bíða með opinn faðminn og því verður ekkert bloggað fyrr en eftir helgi. seeya

Fyrsta bloggið.....

Ég hélt að þessi stund ætti aldrei eftir að líta dagsins ljós, en svo bregðast krosstré sem önnur.
Gamli er semsagt byrjaður að blogga og er það eiginlega af illri nauðsyn femur en einstakri löngun. Maður má nú ekki rembast eins og rjúpan við staurinn til eilífðar.