Jibbí - Miðannarprófið afstaðið

Nú get ég loksins farið að lifa reglubundnu lífi á nýjan leik eftir að hafa klárað þetta hrottalega miðannarpróf í Heterogeneuous Eq. í dag. Það gekk bara fínt og ég vona að ég nái þessum 80% réttum þannig að ég fái þetta metið inn í lokaeinkunn. Við Heiko fórum beint á stúdentapöbbinn eftir prófið og nutum þess að vera frjálsir á ný og fengum okkur einn kaldan svona til að halda upp á þetta:)
Það verður því slakað á yfir einhverri góðri afþregingu í kvöld;-)

"Bekkurinn" minn

Við international M. Sc. nemarnir héldum einn af okkar reglulegu hópfundum í morgun með Trygva Foosnæs skorarformanni og Tove Schanke kennslu-/áfangastjóra. Við létum smella þessari fínu mynd af okkur eins og sjá má hér:

F.v. Trygve, Tove (nojarar), Heiko (Deutchland), Wang (Kína), Tilahun (Eþijópía), Yaw, Lucas, Femi (Ghana), Ronald (Uganda) og svo íslendingurinn sjálfur:)

Langar lestrartarnir í Glöshaugen

Nú styttist í miðannarpróf í Heterogeneous Equilibriums og því er mikið að gera í augnablikinu þar sem þetta próf gildir nokkuð inn í lokaeinkunn. Við Heiko höfum verið að stúdera þetta saman undanfarna daga og okkur gengur alveg ótrúlega vel að vinna saman, þýsk-íslenskar lausnir:) Ég greip með mér myndavélina og tók nokkrar myndir við lesturinn í kvöld til að sýna hvernig líf mitt lítur út þessa dagana, áhugavert er það ekki?

Hér má sjá mína private lesaðstöðu í einu af herbergjum international M.Sc. nemanna

Er nú greinilega orðinn eitthvað þreyttur á þessari súpu

Taflan mín. Merkilegt hvað sum vandamál verða auðveldari þegar þau eru skrifuð með krít á töflu

Við félagarnir í álbransanum

Svo verð ég nú bara að skjóta því að að Rosenborg vann efstaliðið í Tippaligaen, Valerenga 2-0 í gær. Við erum náttlega langbestir ennþá og ég held að Rosenborg hafi á þessu tímabili bara verið að leyfa nýju liði að vinna norksa titilinn svona einu sinni til að halda mönnum góðum eftir 13 meistaratitla í röð. Komum bara sterkir til leiks á nýju tímabili:)

Svo er greinilegt að veðurguðirnir hafa heyrt kvartanir mínar um hitann í þar síðustu viku því það hefur heldur betur kólnað og farið að koma smá hálka á göturnar. Maður þarf að fara að setja nagladekkin undir hestinn von bráðar ef þetta heldur svona áfram...

Aftur í siðmenninguna

Mikilli æfintýraferð upp í Holmsakoja lauk seint á sunnudagskvöld. Tíu þreyttir en jafnframt fræknir ferðalangar snéru aftur til mannabyggða eftir um þriggja daga dvöl í norsku hálöndunum. Ég veit nú ekki hversu nákvæmlega ég á að lýsa þessari upplifun en ég ætla bara rétt að stikkla á stóru um atburði helgarinnar.
Við Albert og Deeppal (báðir frá Singapur) yfirgáfum fyrirlestur hjá Havar Karoliussen kl. 11 á föstudagsmorgni og eins og ég hafði búist við þá tók hann eftir því og stoppaði kennslu og yfirheyrði okkur um hvert við værum eiginlega að fara svona í miðjum fyrirlestri. En okkur tókst að sannfæra Havar um að við þyrftum að kynnast norskri menningu og frumbyggjalífi og hann tók þetta ferðalag okkar því sem gilda afsökun, algjör töffari þessi gaur og sannkallaður ofurnörd og minnir á mann í verkfræðideild HÍ sem kallaður er Tumi (rafmagnsverkfræðigúrú).
En það er nú önnur saga. Áfram með smjerið. Á aðalbrautarstöðinni hér í Þrándheimi hittum við restina af ferðafélögunum, Janette og Christinu frá Deutslandi, Malín frá Svíðþjóð, Jónas og Magneu frá Íslandi, Elínu frá Finnlandi og Arild frá Noregi.
Ferðin upp í kojuna tók 3 tíma í rútu og um 2 tíma á göngu. Við þurftum að höggva eldivið til að hita upp kofann og saununa og það var mjög ævintýralegt að standa úti í tunglsljósi um miðja nótt að höggva eldivið og heyra hljóð í einhverjum villidýrum í nágrenninu, þó að það hafi að öllum líkindum verið hreindýr. Það var nefnilega nóg af hreindýrum í fjöllunum en eitthvað lítið um birni, úlfa og elgi. Við notuðum saununa óspart og stungum okkur svo til sunds í ískaldri tjörn á eftir, ótrúlega hressandi og frískandi.
Á laugardeginum fórum við í um 4 tíma fjallgöngu. Við þurftum að vaða ár og mýrar og við enduðum uppi á fjallstindi í snjó og ótrúlegu útsýni. Bongó blíða var allan laugardaginn og því gátum við notið náttúrunnar í allri sinni dýrð. Deeppal og Albert höfðu aldrei séð snjó fyrr og þetta var mikil upplifun fyrir þá. Einnig var nokkuð skondið þegar við fylltum á vatnsbrúsana okkar í nærliggjandi fjallalæk, þá ráku þeir félagar upp mikil undrunaróp og héldu að við værum nú alveg orðun klikkuð að drekka vatnið svona óhreinsað. En eftir smá útskýringar þá gátu þeir félagar óhræddir drukkið ómengað og kristaltært fjallavatn í fyrsta sinn:) Það var mikið húllum hæ á kvöldin og lífsins notið til fullnustu. Ég tók að mér að sofa við arininn á nóttunni og er þetta í fyrsta sinn sem ég sef með opinn eld mér við hlið. Aðfaranótt sunnudagsins þurfti ég svo að fara úr svefnpokanum seint um nóttina til að kveikja upp á ný, enda var þá orðið mjög kalt í kofanum.
Við komum svo heim sæl og glöð eftir órtúlega endurnærandi helgi án allra nútíma þæginda. Og ég neita því ekki að það var ótúlega þægileg tilfinning að stíga undir heita sturtuna hér í Móholti og þvo af sér þriggja daga svita og drullu um miðnætti á sunnudagskveldi.
Hér fylgja nokkrar myndir:

Á leið upp í kojuna í hellirigningu á föstudaginn

Við Íslendingarnir að skoða kortið og skipuleggja gönguleiðina

Í sól og logni á fjallstoppi með Svíþjóð í baksýn

Ferðafélagarnir fræknu

Einn af farartálmunum á leiðinni. En við létum ekki svona smá hindranir stoppa okkur

Kofinn okkar. Stór og góður bjálkakofi í fjallarjóðri við litla lækjarsprænu.

Life in the wild - Kojetrip during the weekend

Þá stendur fyrsta alvöru koje-ferðin fyrir dyrum um helgina. Lífið í óbyggðum tekur við með öllum sínum kostum og göllum, s.s. að höggva eldivið, sækja vatn í lækinn og geta ekki komist í sturtu, en vera umfram allt glaður og ánægður með að vara í fallegri náttúru og njóta kyrrðar og góðs félagsskapar. Matarklúbburinn er sem sagt á leið í Holmsee-hyttuna þessa helgina, en þessi kofi er staðsettur í um 3 og 1/2 tíma akstursfjarlægð + 1 klst. göngu frá Þrándheimi uppi í fjöllunum við landamæri Svíþjóðar.

Saunan verður notuð óspart og svo verður eitthvað gómsættt á boðstólnum fyrir okkur sælkerana og tilheyrandi drykkir.

Segi vonandi einhverjar ævintýrasögur eftir helgina:)

A night at the opera - Cavalleria Rusticana

Eftir langa og stranga fyrirlestra og verkefnavinnu undanfarna daga þá ákvað ég að skella mér í óperuna og sjá "alvöru" listviðburð:) Óperu- og sinfóníuhús Þrándheims bauð upp á hið magnaða verk Cavalleria Rusticana efitir Pietro Mascagni. Mig hafði lengi langað til að sjá þetta verk og ég gat ekki sleppt því þegar ég sá það auglýst á dagskránni hér í borgaróperunni. Og ég varð sko ekki fyrir vonbrigðum, magnað tónlistarhús sem þeir bjóða uppá, ca 1500 sæti og frábær hljómburður, hlýtur að vera magnað að standa á sviði við þessar aðsæður.

Sögusvið óperunnar er smábær á Sikiley í kringum árið 1890. Söguþráðurinn er hádramatískur og endar með áskorun þar sem aðalsöguhetjan (Turriddu, tenórinn að sjálfsögðu) er drepinn af vonda kallinum (Alfio, bassanum/baritóninum að sjálfsögðu). Söngvararnir voru frá Ítalíu, Slóvakíu, Noregi og Svíþjóð. Stærsta hlutverkið (Santuzza) var í höndum messósópransöngkonunnar Victouriu Nava frá Slóvakíu. Brilliant frammistaða hjá þessari listakonu.
Myndin sem hér fylgir með er af óperuhúsinu í Palermó á Sikiley (ég átti ekki mynd af óperhúsinu hér í Þrándheimi). Þess má geta að lokakaflinn í þriðju og síðustu kvikmyndinni um The Godfather var einmitt tekinn upp í þessu óperuhúsi í Palermó á Sikiley og í myndinni syngur Anthony Corleone einmitt hlutverk Turriddu í óperunni Cavalleria Rusticana. Þetta var því einskonar Godfather þema hjá mér í kvöld:)

Já það væri ekki amalegt að eiga eitt svona óperuhús á Íslandi og vonandi styttist í að það verði byggt og þá fáum við að njóta allra þeirra töfra sem þetta magnaða listform hefur upp á að bjóða við betri aðstæður en eru til staðar í dag í Gamla bíói.

Sól og 20°C

Ég hef ekki mikinn tíma til að blogga í augnablikinu vegna anna í skólanum og ýmissa annara verka. En ég vil bara benda á að hér er allt of heitt og hitinn þessa stundina er 20°C :/ Afríkubúarnir kætast en þegar ég sé snjóinn og kuldan heima þá verð ég nú bara að segja að ég öfunda ykkur nú dálítið af kuldanum í augnablikinu, en það breytist örugglega þegar það fer að kólna hérna í vetur. Take care:)

Haustmenning í Sør-Tronderlag

Nú er að byrja mikil menningar- og listahátíð hér í Þrándheimi á morgun og verður mikið um dýrðir annað kvöld þegar hátíðin verður sett. Hátíð þessi kallast UKA (vika) og stóð upphaflega yfir í eina viku en er nú á dögum 3 til 4 vikur. Eini íslenski viðburðurinn sem ég sá í dagskránni var "hljómsveitin" Bang Gang. Maður verður nú eiginlega að skella sér og sjá Barða framkvæma einhver undur.

Við Heiko tókum forskot á menningarsæluna í kvöld og héldum í Borgarleikhúsið hér í Þrándheimi og sáum leikritið Kristin Lavrandsdottir. Það var ágætur lærdómur í norskunni að fara á þetta leikrit og bara merkilegt hvað maður skildi mikið. Söguþráðurinn var byggður á frægri miðaldaskáldsögu um kvennskörunginn Kristinu og sorglega og dramatíska ævi hennar. Semsé mikil tragedía:( Ágætis tilbreyting frá bókunum og sjónvarpinu að sjá eitthvað lifandi á sviðinu. Ég stefni svo að því að fara í óperuna hérna þegar hún byrjar síðar í haust:)

Við Heiko stóðumst ekki mátið og fengum okkur en øl í hlénu

Þrátt fyrir ágætis veður og nokkuð hátt hitastig undanfarnar vikur þá er haustið samt handan við hornið hér eins og annarsstaðar á norðurhvelinu. Ég var með myndavélina á mér á leiðinni úr skólanum seinnipartinn í dag og smellti nokkrum græn-gul-rauðum myndum af trjánum hér á kampusnum

Nokkuð sáttur eftir langan og strangan skóladag og mikil heilabrot:)

Mín eigin Enigma

Ég fékk kassa sendan með póstinum í gær og var kassinn merktur DnB NOR Bank ASA. Ég átti svo sem von á að fá send gögn með leiðbeiningum um notkun á heimabankanum mínum hérna í Norge en þetta var eitthvað meira og merkilegra. Þegar kassinn hafði verið opnaður kom í ljós lítill svartur plasthlutur sem minnti helst á nýtíma bíl"lykil", þ.e. plastkassi sem sendir boð til bílsins um að hann eigi að opna hurðirnar. En nei, við nánari skoðun sást að þetta var einhvernskonar PIN code tölva, dulkóðunarbúnaður sem gefur manni leyninúmerið í heimabankann í hvert skipti sem maður opnar hann. Já Nojararnir eru greinilega ekki eins auðtrúa og bláeygðir og við Íslendingar þegar kemur að að treysta rafrænum flutningum á peningum.

Ég á semsé orðið mína eigin dulkóðunarvél, sem hefur innbyggt sitt eigið dulkóðunarfylki og sér mér fyrir lausnarvigrum til að opna heimabankann:) Þetta vakti að sjálfsögðu mikinn áhuga hjá mér, enda hafði ég lært að dulkóða hjá Níelsi í Menntaskólanum hér forðum daga.

Það er gaman að bera stærð og virkni þessarar dulkóðunarvélar saman við hina frægu þýsku dulkóðunarvél Enigmu sem notuð var í síðari heimsstyrjöldinni. Rafeindatækni nútímans leysir hér af hólmi tannhjólaverk fyrri tíma og gefur mun öflugri lausn sem nánast ómögulegt er að brjóta á bak aftur af hökkurum:) Svo hefði nú verið erfitt að koma Enigmu fyrir í rassvasanum...

Mér brá nú bara þegar ég var að horfa á fréttir Stöðvar 2 í gærkveldi og sá eitthvað kunnulegt andlit, en það var eitthvað sem var ekki á sýnum stað. Logi Bergmann var að lesa fréttir á Stöð 2? Eitthvað passar ekki hérna? Ég hef greinilega verið að missa af einhverju risa Séð & heyrt skúbbi, sápuópera Loga og Svanhildar heldur greinilega áfram? Svo sá ég að Spaugstofan var að gera grín af þessu síðar um kvöldið;) Alltaf aksjón á Íslandi.