Fyrsta prófið afstaðið:)

Ég lauk mínu fyrsta lokaprófi af fjórum um hádegisbilið í gær. Það gekk bara fínt og ekkert sem kom mér á óvart. Það er nú reyndar dálítil breyting að taka prófin hérna miðað við í HÍ því hér má ekki hafa nein gögn með sér í prófin og maður þarf því ekki að mæta með allt bókasafnið sitt með sér eins og maður var farinn að gera á flestum lokaprófum í verkfræðideildinni. En prófin verða allt annars eðlis, meiri páfagaukalærdómur og því mun mikilvægara að haga prófundirbúningnum betur heldur en maður gerir þegar maður veit að maður getur flett upp á öllu sem maður þarf á að halda eins og ég var orðinn vanur. Spurning hvor aðferðin er betri, en allavega lendir maður ekki í þessu klassíska tímahraki þegar prófin eru án allra hjálpargagna, annaðhvort veistu svarið eða ekki svo einfallt er það nú.

Það var nú líka dálítið skondið hvernig þeir láta mann skrifa svörin niður. Mér var afhentur búnki af pappaörkum sem hver um sig var í þríriti. Hvítt blað fremst sem maður ritaði svarið á, svo kom blátt blað undir því og svo gult blað þar undir. Allt sem ég skrifaði var því í þríriti og ég tók eitt eintakið með mér heim en hin tvö fara svo til prófessorsins og skólayfirvalda. Greinilega fyllsta öryggis gætt til að gæta hagsmuna allra aðila.

Nú er ég að læra undir lokaprófið í Carbon Materials Technology. Morten vinur okkar Sörlie lofaði að vera sanngjarn og því hef ég ekki miklar áhyggjur af þessu fagi. Ég er sem sagt að lesa um koksframleiðslu og olíuhreinsun og aðra hluti sem tengjast olíu- og kolabransanum. Ekki datt mér nú í hug að ég ætti eftir að verða sérfróður um þrepaeimingu á jarðolíu en það er nú víst raunin:)

Svo er stefnan sett á jólaglögg hjá Íslendingafélaginu á laugardaginn í bjórkjallaranum okkar í Ísakoti. Maður verður nú að taka því rólaega fyrst maður er nú í miðri próftíð:/ Á sunnudaginn er svo messa hjá íslenska söfnuðinum í Noregi og verður hún haldin í sjálfri Nidardomen, hinni ævafornu dómkirkju hér í Þrándheimi. Á sunnudagskvöldið er svo planið að kíkja í smá indverskt matarboð hjá slóvenska arkítektinum. Jana var að koma heim úr námsferð í Urban planning til Indlands og Nepal og tók með sér einhver sér indversk krydd sem hún ætlar að nota til að matreiða eitthvað framandi. Hún bauð því nokkrum vinum heim til að smakka á þessu. Verður gaman að sjá:)

Fleira er ekki í deiglunni að sinni og verð ég nú að halda áfram að fræðast um undur og töfra knattkola.