Á miðviku- daginn kemur fer ég ásamt skóla- félögum mínum og prófessorum í dagsferð til Sunndal. Þar er staðsett eitt af álverum norsku ríkis- iðnaðar- samsteypunnar Norsk Hydro og munum við eyða deginum við iðnaðarnjósnir í verksmiðjunni;)Þetta er alveg high confidential ferð og eru allar myndavélar bannaðar inn á verksmiðjusvæðinu, enda kannski ekki nema von þar sem þetta er eitt framsæknasta fyrirtæki í heiminum á sínu sviði. Þar sem ég er sá eini í hópi samnemenda minna sem hef svo mikið sem komið inn í álver þá er þetta kannski ekki svo mikil tímamótaferð en það er skiljanlega mikil eftirvænting hjá öðrum í hópnum.
Það verður gaman að sjá þessa starfsemi og fá að líta augum í fyrsta skipti þessar frægu vothreinsistöðvar sem notaðar eru til að hreinsa útblástursgasið og minnka til muna brennisteinsmengun. Þetta er því sérstaklega áhugavert fyrir mig þar sem ég var að vinna síðasta sumar við rannsóknir og endurbætur á þurrhreynsistöðvum í Straumsvík og ég ætti því að geta skotið einhverjum krassandi spurningum að tæknimönnum Hydro:)
Annars get ég ekki sagt að líf mitt sé viðburðaríkt þessa dagana, enda ræður skólinn ríkjum. Ég er búnn að vera að vinna í fyrirlestri sem ég mun halda í næstu viku um grafít- og kolefnisrafskaut í rafmagnsmálmiðnaði (Electrometallurgical Industry, vantar eitthvað gott íslenskt orð fyrir þessa grein). Ég mun m.a. fjalla um mjög áhugaverðar nýjungar við framleiðslu á Silica (veit ekki hvaða orð við notum yfir Silica í íslensku, þetta er semsagt það sem unnið er við afoxun á kísilmálmi). Iðnaðarrisinn Elkem hér í Noregi hefur semsagt verið að þróa nýja aðferð við rafgreiningu á Silica til notkunar í sólarorkusellum sem gerir sellurnar margfallt ódýrari en þær hafa verið hingað til. Þar sem markaður fyrir sólarorkusellur er í expónensíal vexti (þ.e. á mjög hraðri uppleið) um þessar mundir þá held ég að þetta gæti verið tækifæri fyrir Ísland til að byggja upp nýjan og mjög spennandi iðnað og ég held að það væri nú mjög æskilegt að við myndum reyna að horfa til fleiri iðngreina til að nýta raforku okkar heldur en bara álframleiðslu.
Jæja ég nenni ekki að pretíka meira að sinni.
Ég er nú að reyna að hlífa vinum og ættingjum við þessu tæknitali mínu en maður verður nú svona öðru hvoru að láta gamminn geysa um það sem manni finnst áhugavert.
Ég segji vonandi frá einhverju skemmtilegu síðar í vikunni eins og til dæmis jólahlaðborðinu sem ég er vonandi að fara á:)
2 ummæli:
Það var gaman að lesa pistilinn þinn um væntanlega heimsókn til Norsk Hydro. Sunndalur er líka til á Íslandi. Það virðast oft vera til sömu nöfnin í báðum löndunum. Ekkert skrítið. Þar sem uppruni okkar er að einhverju leyti frá Noregi. - Þegar við amma þín komum til Rörosar einu sinni og gengum inn í eitt gamla námumannahúsið þar, sá ég þar uppi á lofti gamalt hesputré í einu horninu og segi svona óvart: Nei, hérna er hesputré. - Þá segir túlkurinn sem var með okkur. Já það er alveg sama orðið og við notum hér. Þetta tæki var notað í ullariðnaði í gamla daga á flestum sveitabæjum á Íslandi.
Já þetta var mjög skemmtileg og áhugaverð ferð. Ég spjallaði við upplýsingafulltrúann hjá Hydro og hann sagði mér einmitt að Sunndal væri einnig til á Íslandi. Hann var mjög vel að sér í sögu og sagði mér að nákvæmlega á staðnum þar sem álverið stendur í dag er talið að Gísli Súrsson hafi háð fræga hólmgöngu í kringum árið 850. Hann þurfti svo að flýja til Íslands eftir að hafa borið sigur af hólmi.
Þetta er ótúlega samtvinnuð saga sem við eigum með Norðmönnunum.
Skrifa ummæli